Deftere Düşen Sabah lşığı
​
“Kendime şu soruyu sordum: Bu ağaçlar nereden çıktı?
Yürümeyi çok seviyorum. Şehirde yürürken insanlara pek bakmıyorum sanırım (Şimdi fark ettim.) Göz hizamda olan ağaç gövdeleri daha çok dikkatimi çekiyor, yapraklarına, yemişlerine de bakmıyorum sanırım. Hepsinin gövdesinin farklı dokusu, farklı yaşanmışlıkları var. Çoğu zarar görmüş, dışarıdan müdahaleye uğramış, budanmış, hastalanmış hatta kimi ölmek üzere: üstü karadaladın mantarıyla kaplı. Sadece oradan anlıyorum ölüme yakın olduklarını. Kimi eğilmiş, kimi yerçekimine karşı türlü hareketlerde, kimi insanın ektiği telleri yırtarak yoluna devam ediyor. Kimi insanın belirlediği alanda büyüyor, büyümeye çalışıyor, kiminin gövdesi delik deşik, boşluklarla dolu. Boşlukları dolduruyoruz ki daha fazla bakteri girmesin, kapatıyoruz. Bunlar benim üretirken düşündüklerim.”*
*12 Şubat 2026’da, Dündar’ın Abıyeva’ya yazdığı not.
 
Hazırlıklarına 2025 yılının başında, Dündar’ın sağlığında başlanan sergi, kendisinin, ailesinin ve yakın çevresinin isteği doğrultusunda, planladığı biçimiyle 2026 yılında hayata geçirilyor.